Το «Amerigo Vespucci», το ομορφότερο ιταλικό πλοίο στον κόσμο

Το’Αμερίγκο Βεσπούτσι Είναι ένα ιστιοφόρο του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο κατασκευάστηκε ως εκπαιδευτικό πλοίο για την εκπαίδευση των υποψηφίων αξιωματικών της Ναυτικής Ακαδημίας.

Το’Αμερίγκο Βεσπούτσι χτίστηκε, μαζί με το δίδυμο κτίριό της Χριστόφορος Κολόμβος (αν και με ελαφρώς διαφορετικές διαστάσεις) το 1930 από τον μηχανικό Francesco Rotundi, αντισυνταγματάρχη του Ναυτικού Μηχανικού Σώματος και διευθυντή των Βασιλικών Ναυπηγείων του Castellammare di Stabia, βασιζόμενος στα σχέδια του ιστιοφόρου Μονάρχης, το ναυαρχικό πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού του Βασιλείου των Δύο Σικελιών, το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Ο Βασιλιάς Γκαλαντούμο όταν κατασχέθηκε από το Ναυτικό της Σαρδηνίας μετά την κατάκτηση των Δύο Σικελιών και τη συνακόλουθη ίδρυση του Βασιλείου της Ιταλίας. Το Βασιλικό Ναυτικό των Δύο Σικελιών βρισκόταν στην πρώτη γραμμή μεταξύ των προ-ενωτικών ιταλικών κρατών και τα πλοία του, μαζί με εκείνα της Σαρδηνίας-Πεδεμόντου (για να είμαστε πιο ακριβείς, της Λιγουρίας), αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα του ιταλικού στρατιωτικού στόλου, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει στο Ναυτικό Μουσείο της Λα Σπέτσια.

Το «Vespucci» καθελκύστηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1931 στο Castellammare di Stabia. Αναχώρησε πλήρως εξοπλισμένο στις 2 Ιουλίου με προορισμό τη Γένοβα, όπου, στις 15 Οκτωβρίου 1931, παρέλαβε τη σημαία μάχης από τον πρώτο της πλοίαρχο, τον Αουγκούστο Ραδικάτι ντι Μαρμορίτο. Η αποστολή της ήταν να συνδράμει το Χριστόφορος Κολόμβος στην εκπαιδευτική δραστηριότητα, και εντάχθηκε στη Μεραρχία Εκπαιδευτικών Πλοίων μαζί με τη Κολόμβος και σε ένα άλλο μικρότερο πλοίο.  

Η εκπαίδευση πραγματοποιείται μέσω εκπαιδευτικών πλόων, τα οποία έχουν ήδη πραγματοποιηθεί 71 φορές, με διαφορετικές διαδρομές· συγκεκριμένα, το «Vespucci» έχει ταξιδέψει 37 φορές στη Βόρεια Ευρώπη, 20 φορές στη Μεσόγειο, 4 φορές στον Ανατολικό Ατλαντικό, 7 φορές στη Βόρεια Αμερική, 1 φορά στη Νότια Αμερική και 1 φορά σε περίπλου του πλανήτη.

Εκτός από την εκπαίδευση, ιδίως την τελευταία δεκαετία, ανέλαβε συχνά το ρόλο του πρεσβευτή της ιταλικής τέχνης, του πολιτισμού και της μηχανικής στη θάλασσα, εμφανιζόμενος σε πολλά από τα σημαντικότερα λιμάνια του κόσμου σε ειδικές περιστάσεις, όπως στο Ώκλαντ (Νέα Ζηλανδία) τον Οκτώβριο του 2002, με αφορμή την 31η διοργάνωση του America’s Cup και, πιο πρόσφατα, στην Αθήνα το 2004 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο Πόρτσμουθ το 2005 για τον εορτασμό της ναυμαχίας του Τραφάλγκαρ, όπου διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Πρόκειται για ένα ιστιοφόρο που διατηρεί ζωντανές τις παλιές παραδόσεις. Τα 26 πανιά του είναι ακόμα από καμβά ολόνα, τα σχοινιά είναι όλα ακόμα από φυτικά υλικά, και όλες οι ελιγμοί εκτελούνται αυστηρά με το χέρι· κάθε διαταγή επί του σκάφους δίνεται από τον πλοίαρχο, μέσω του ναυκλήρου, με το σφυρίχτρα· η επιβίβαση και η αποβίβαση ενός αξιωματικού γίνεται με τιμές στο «barcarizzo» (το άνοιγμα του παραπέτου ενός πλοίου, μέσω του οποίου γίνεται η πρόσβαση στη γέφυρα από το εξωτερικό, με σκάλα ή πασαρέλα) ανάλογα με τον βαθμό του επισκέπτη.

Με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης το 1960, το’Αμερίγκο Βεσπούτσι μετέφερε δια θαλάσσης την Ολυμπιακή Φλόγα από τον Πειραιά στις Συρακούσες. Αξέχαστη ήταν η συνάντηση στη Μεσόγειο με το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Ανεξαρτησία, το 1962, όταν έστειλε με το φωτεινό σήμα το μήνυμα: «Ποιοι είστε;», στο οποίο απαντήθηκε: «Εκπαιδευτικό πλοίο Amerigo Vespucci, Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό». Το αμερικανικό πλοίο απάντησε: «Είστε το ομορφότερο πλοίο του κόσμου».