Το τρίγωνο του ρυζιού: εδάφη πλούσια σε νερό που χαρίζουν «Πέρλες»

Il triangolo del riso: terre d’acqua che regalano Perle

Ανάμεσα σε ρυάκια που αντανακλούν το φως, αγροτικά χωριά και αρχαίες αγροτικές παραδόσεις, το «τρίγωνο του ρυζιού» που ενώνει τις πόλεις Βερτσέλι, Νοβάρα και Παβία φυλάσσει την πιο αυθεντική ψυχή της ιταλικής ρυζοκαλλιέργειας

Στην καρδιά της Πεδιάδας του Πάδου απλώνεται, σαν ένα χαλί από σμαράγδια και αντανακλάσεις του νερού, το λεγόμενο «τρίγωνο του ρυζιού». Εδώ, ανάμεσα στις επαρχίες Βερτσέλι, Νοβάρα και Παβία, η Ιταλία διατηρεί μία από τις πιο ριζωμένες και γοητευτικές γεωργικές της παραδόσεις: την καλλιέργεια του ρυζιού. Ένα αρχαίο έθιμο που ανανεώνεται κάθε χρόνο, ανάμεσα σε αναχώματα, κανάλια και αιωνόβια αγροκτήματα, όπου η γη και το νερό ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια αγκαλιά που μοσχοβολά ιστορία, εργασία και πολιτισμό.

Τόποι της ψυχής: οι δήμοι του ρυζιού

Αυτή η ζωντανή πεδιάδα φιλοξενεί πάνω από 60 δήμους, στους οποίους η καλλιέργεια του ρυζιού είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια οικονομική δραστηριότητα: είναι μια παράδοση που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Μεταξύ αυτών:

  • Στην περιοχή της Βερτσέλλης: Βερτσέλι, Τρίνο, Σαντιά, Αρμπόριο, Κρεσεντίνο, Λιγκνάνα, Σαλάσκο, Μπιάντζε, Ντεσάνα, Λιβόρνο Φερράρις, Ολτσενένγκο, Φορμιλιάνα, Κουίντο και Μπόργκο Βερτσέλι, Μότα ντε Κόντι, Στροππιάνα και πολλά άλλα μικρά χωριά, όπου κάθε άνοιξη ζωντανεύει το θαύμα των πλημμυρισμένων ορυζώνων.
  • Στην περιοχή της Νοβάρα: Νοβάρα, Τρεκάτε, Βεσπολάτε, Γκαρμπάγια, Τορνάκο, Τσεράνο, Σοτσάγκο, Βιντζάγιο, Γκαλιάτε, Καμέρι, καθώς και χωριά που μοιάζουν να έχουν βγει από έναν πίνακα του Μοράντι, σιωπηλοί φύλακες μιας εργατικής γνώσης.
  • Στη Λομελίνα της Παβίας: Μορτάρα, Βιτζεβάνο, Γκαρλάσκο, Παρόνα, Τσιλαβέγκνα, Μέντε, Γκραβελλόνα, Αλάγνα, Φερρέρα Ερμπονόνε, Λομέλο και Γκροπέλο Καϊρόλι: περιοχές όπου κάθε αγροικία έχει τη δική της ιστορία και κάθε χωράφι τη δική του μνήμη. Εδώ δημιουργήθηκε ο όρος «Πέρλα της Λομελίνα», για να χαρακτηρίσει το ρύζι της περιοχής.

Οι ποικιλίες που αφηγούνται την Ιταλία

Σε αυτές τις περιοχές καλλιεργούνται τα καλύτερα ρύζια της Ευρώπης, αποτέλεσμα μιας γεωπονικής τεχνογνωσίας που έχει τελειοποιηθεί με την πάροδο του χρόνου. Το Καρναρόλι, ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς των ριζότο, έχει τις ρίζες του εδώ. Μαζί του, το Βιαλόνε Νάνο, το ευέλικτο Arborio, το αρωματικό Ρώμη, το στιβαρό Μπάλντο, καθώς και λιγότερο γνωστές αλλά πολύτιμες ποικιλίες όπως το Σελήνιο, το Άγιος Ανδρέας και το Razza 77.

Foto GIORGIO CANNIZZARO (FLICKR)Η τέχνη της καλλιέργειας: ανάμεσα στο νερό και τον ουρανό

Το ρύζι καλλιεργείται όπου ρέει το νερό. Και εδώ, το νερό χορεύει ανάμεσα σε κανάλια και αρδευτικά κανάλια, καθοδηγούμενο με ευφυΐα από ένα υδραυλικό δίκτυο που έχει τις ρίζες του στον Μεσαίωνα. Ακόμα και σήμερα, η καλλιέργεια με πλημμύριση κυριαρχεί, δημιουργώντας εκείνα τα μοναδικά τοπία όπου ο ουρανός και η γη συγχωνεύονται και οι ερωδιοί πετούν χαμηλά πάνω από την επιφάνεια του νερού.

Όμως δεν είναι μόνο παράδοση: το «τρίγωνο του ρυζιού» αποτελεί επίσης εργαστήριο του μέλλοντος. Εκεί πραγματοποιούνται πειράματα για τη σπορά σε ξηρό έδαφος, χρησιμοποιούνται δρόνοι και τεχνολογίες ακριβείας, εφαρμόζονται βιώσιμες εναλλαγές καλλιεργειών. Πρόκειται για μια γεωργία που δεν αποκηρύσσει το παρελθόν, αλλά το αξιοποιεί για να αντιμετωπίσει το μέλλον.

Από το στάχυ στο πιάτο: ένα ταξίδι στη μεταμόρφωση

Μόλις συγκομιστεί, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου, το ρύζι ξεκινά ένα αθόρυβο και σχολαστικό ταξίδι: η ταχεία ξήρανση, η αποφλοίωση για την αποδέσμευση του κόκκου, η λεύκανση, η διαλογή. Η επεξεργασία διαφέρει όσον αφορά τα ημιολικής αλέσεως και τα ολικής αλέσεως ρύζια.
Σε πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις, που συχνά στεγάζονται σε παλιά αγροτικά σπίτια, όλα γίνονται επί τόπου, με βιοτεχνικό πάθος και σύγχρονη ακρίβεια. Το αποτέλεσμα; Ένα αυθεντικό, ιχνηλάσιμο προϊόν με ξεχωριστή ταυτότητα.

Μια επίσκεψη στο «τρίγωνο του ρυζιού» σημαίνει ένα ταξίδι στην αγροτική ψυχή της Ιταλίας. Είναι ένα κοσμικό προσκύνημα ανάμεσα σε αμετάβλητα τοπία και αρχαίες παραδόσεις, ανάμεσα στην ομορφιά του νερού που σχηματίζει γεωμετρικά σχήματα και στην αληθινή δύναμη των χεριών που ξέρουν να περιμένουν. Είναι μια πρόσκληση να ανακαλύψουμε ξανά την αξία του αργού χρόνου, της γης που τρέφει και των ιστοριών που αξίζει να ειπωθούν.

Όποιος αναζητά την ουσία της χώρας μας, θα τη βρει εδώ, ανάμεσα σε έναν κόκκο και μια αντανάκλαση.

Αυτή η μαγική συνάντηση μεταξύ της Lady Wright και του Greppi

Το Razza 77 έχει τις ρίζες της στους αγρονομικούς πειραματισμούς της προπολεμικής Ιταλίας. Επιλέχθηκε τη δεκαετία του ’30 στο Ινστιτούτο Φυτικής Αναπαραγωγής της Μπολόνια, μέσω διασταύρωσης της αμερικανικής ποικιλίας Lady Wright με την ιταλική Greppi. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός πρώιμου και παραγωγικού ρυζιού, κατάλληλου για τις καλλιεργητικές ανάγκες της εποχής. Έτσι γεννήθηκε μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές ποικιλίες της μεταπολεμικής ρυζοκαλλιέργειας του Πιεμόντε. Αφού έφτασε στο αποκορύφωμα της εξάπλωσής του τη δεκαετία του ’60, με χιλιάδες εκτάρια καλλιεργούμενων εκτάσεων κυρίως στην περιοχή της Bassa Novarese, η ποικιλία Razza 77 άρχισε σταδιακά να εξαφανίζεται.

Τα τελευταία χρόνια, μια ομάδα αγροτών και ενθουσιωδών αποφάσισε να αναβιώσει αυτή την ποικιλία. Η ποικιλία «Razza 77», που σήμερα έχει ανακαλυφθεί εκ νέου από αγρότες της περιοχής της Κάτω Νοβάρα — ειδικότερα στους δήμους Borgolavezzaro, Garbagna, Nibbiola, Terdobbiate, Tornaco και Vespolate — αποτελεί σύμβολο πολιτιστικής και γεωπονικής αναγέννησης.

Αυτό το ρύζι, που είχε σχεδόν εξαφανιστεί, καλλιεργείται σήμερα σε περιορισμένες ποσότητες με μεθόδους φιλικές προς το περιβάλλον. Εκτιμάται για την εξαιρετική του ικανότητα να απορροφά τις γεύσεις και να διατηρεί την τέλεια υφή του, ιδιότητες που το καθιστούν ιδανικό για παραδοσιακές συνταγές όπως η πανίσια της Νοβάρα.

Η ανακάλυψή της αποτελεί επίσης μια πράξη πολιτιστικής αντίστασης, έναν τρόπο για τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας και της πολιτιστικής κληρονομιάς αυτών των περιοχών.

Που μπορεί να σας ενδιαφέρει...

elEL