Υπάρχει ακόμα η καλοσύνη; Υπάρχει ακόμα ο αγνός αλτρουισμός, η καθαρή ουσία της αλληλεγγύης προς τον πλησίον; Πάρτε αυτή τη σκέψη και συνδέστε την με την τέχνη.
Αυτός είναι ο Τζουζέπε Ντε Ρόσι.
Ο καλλιτέχνης, που γεννήθηκε στο Βελλέτρι, άρχισε να εκφράζει το ταλέντο του το 1959, όταν εισήχθη στο ινστιτούτο καλών τεχνών της πόλης του Λάτσιο και γνώρισε εκείνους που θα γίνονταν οι δάσκαλοί του και θα του δίδασκαν τις τεχνικές με τις οποίες θα εξέφραζε το καλλιτεχνικό του ταλέντο.
Μετά από πολλά χρόνια κατά τα οποία αφιερώθηκε στην προώθηση του ονόματος της Βελλέτρι μέσω των έργων του, μετακόμισε στη Μαδαγασκάρη, όπου βρήκε το στοιχείο του, την ηρεμία του και τη σημερινή σύζυγό του, με την οποία έχει και μια κόρη.
Περνώντας από τον άνθρωπο στον καλλιτέχνη, όταν συναντά κανείς ένα έργο του Ντε Ρόσι, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει την έντονη επίδραση των χρωμάτων, τα οποία δημιουργούν αφηρημένες κινήσεις που σου κόβουν την ανάσα.
Σε μια συνέντευξη, ο καλλιτέχνης μας λέει “Συνήθως ξεκινάω με φυσικά χρώματα, κυρίως σκόνη ορυκτών. Μερικές φορές, όμως, χρησιμοποιώ φυτικά χρώματα, όπως για παράδειγμα το άνθος του σαμπούκου. Με αυτή την τελευταία τεχνική, ο καμβάς αποκτά μια πολύ μεταξένια, λεία υφή, σε αντίθεση με τα ορυκτά, τα οποία τείνουν να αφήνουν κόκκους πάνω στο έργο.” Η ζωγραφική δεν αποτελεί προτεραιότητα στη ζωή της “Αν δεν θέλω, για αρκετό καιρό μπορώ να μην το κάνω χωρίς πρόβλημα. Αλλά με τον ίδιο τρόπο μπορώ να βρω σε οποιονδήποτε άνθρωπο που έχω μπροστά μου, το κίνητρο και την έμπνευση για το επόμενο έργο μου. Τα συναισθήματα, οι εντυπώσεις που έχω από όσους συναντώ ή από όσους με εντυπωσιάζουν, είναι αυτά που στη συνέχεια αποτυπώνω στον καμβά. Η εσωτερική μου οντότητα”. Δεν είναι τυχαίο που στους τίτλους των έργων του συναντάμε αναφορές σε ονόματα προσώπων, και ο καλλιτέχνης μας διευκρινίζει “Ναι, δεν είναι πάντα η φύση και τα υπέροχα τοπία που μου προσφέρει κάθε μέρα η Μαδαγασκάρη που μου δίνουν έμπνευση. Αν προσέξετε τα ονόματα που εμφανίζονται στα έργα μου, θα διαπιστώσετε ότι τις περισσότερες φορές αναφέρονται σε πρόσωπα. Ειδικοί άνθρωποι που είχα την ευκαιρία να γνωρίσω σε αυτή τη γη που έμαθα να αγαπώ και τους οποίους είμαι περήφανος που βοηθάω συχνά. Μέσα από τα έργα μου έψαξα έναν τρόπο να επικοινωνήσω με τους άλλους. Στη χώρα μου, την Ιταλία, αλλά και στις διάφορες χώρες όπου έχω βρεθεί, χρησιμοποίησα την τέχνη ως παγκόσμια γλώσσα, μια γλώσσα που δεν έχει όρια. Για μένα δεν υπάρχει κρυφός σκοπός στην τέχνη μου, σε τέτοιο βαθμό που συχνά, όταν έχω παρατηρήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για έναν από τους πίνακές μου, δεν διστάζω να τον χαρίσω χωρίς κανένα πρόβλημα, και αυτό με κάνει ευτυχισμένο. Νιώθω σαν να είμαι παντρεμένος με τον κόσμο.
Ρωτάμε τον Ντε Ρόσι ποιο είναι το αγαπημένο του έργο και δεν μας εκπλήσσει όταν δηλώνει “Δεν θα μπορούσα ποτέ να διαλέξω ένα, τα έργα μου είναι σαν παιδιά μου. Δεν μπορείς να κάνεις διακρίσεις, είναι όλα ίδια, και τα αγαπώ όλα εξίσου και είμαι περήφανος γι” αυτά.»
Ένας ξεχωριστός άνθρωπος και καλλιτέχνης. Στη γη που τον υποδέχτηκε, όπου ζει και την οποία αγαπά σαν να ήταν η πατρίδα του από τη γέννησή του, ο Ντε Ρόσι συνηθίζει να βοηθά τους ανθρώπους με συχνές δωρεές, κάτι για το οποίο όμως δεν θέλει να του αποδίδονται τα εύσημα “”γιατί στη ζωή ορισμένα πράγματα απλά γίνονται, και το να μην τα κάνεις θα ήταν εγωιστικό».
Αν σας ενδιαφέρουν τα έργα του Μαέστρο Ντε Ρόσι, κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο και στείλτε ένα email







